A Lei 1/2002, é o marco para o desenvolvemento das competencias executivas do Estado e as CCAA asociadas, exclusivamente, coas conductas prohibidas (acordos, abusos e competencia desleal). [1]
Establece os mecanismos de coordinación e colaboración necesarios, entre as distintas administracións, co obxectivo de concentrar as actividades desenvolvidas por cada unha, evitando a duplicación de esforzos e accións diverxentes no obxectivo único e común de acadar a maior eficacia na defensa da libre competencia.
Correspóndelle ao Estado a competencia lexislativa, e todas aquelas actuacións executivas en relación con aquelas prácticas que poidan alterar a libre competencia no ámbito supraautonómico ou no conxunto do mercado nacional. Así como a competencia relativa a conductas que poidan atentar contra a unidade de mercado nacional ou contra principios recoñecidos na Constitución tales como o establecemento dun equilibrio económico adecuado e xusto entre as diversas partes do territorio español, a liberdade de circulación e establecemento das persoas e a libre circulación de bens en todo o territorio nacional ou a igualdade de todos os españois no exercicio dos dereitos e no cumprimento dos deberes constitucionais.
A competencia obxectiva atribuíble ás Comunidades Autónomas atópase limitada a aquelas actuacións executivas que deban realizarse no territorio de cada comunidade e que non afecten ao mercado supra-autonómico.
As competencias para tramitar os expedientes son excluíntes, por iso, cando existe discordancia entre autoridades sobre quen é a competente para coñecer do caso, calquera das autoridades en conflito pode solicitar a convocatoria da Xunta Consultiva en materia de conflitos, que está obrigada a emitir o correspondente informe, non vinculante, no prazo de quince días, podendo no seu caso exporse o correspondente conflito de competencia ante o Tribunal Constitucional.
